Clubweekend MVC Boszicht 2026: drie dagen vol stuurplezier, gezelligheid en onvergetelijke herinneringen

Vrijdag 3 juli – Een ontspannen start richting Altenberge

De motoren stonden glanzend klaar, de navigaties waren ingesteld en de tassen zorgvuldig ingepakt. Nog voordat de eerste kilometers waren afgelegd, hing er al een vertrouwde sfeer van gezelligheid en verwachting. Het jaarlijkse clubweekend van MVC Boszicht bracht opnieuw alles samen wat een motorweekend bijzonder maakt: prachtige routes, ontspannen tussenstops, veel humor en een groep enthousiaste motorrijders die drie dagen lang samen onderweg was. Van de eerste kop koffie op vrijdagochtend tot de laatste handdruk op zondagmiddag volgde een weekend waarin honderden kilometers werden gereden en talloze herinneringen werden gemaakt.

Vrijdagochtend begon traditiegetrouw in Café Boszicht, waar de deelnemers gezamenlijk ontbeten. Terwijl kopjes koffie werden bijgeschonken en broodjes in hoog tempo verdwenen, gingen de gesprekken vooral over de route, de weersverwachtingen en de motoren. Ook werd alvast voorzichtig gespeculeerd over wie tijdens het weekend als eerste een afslag zou missen. De ontspannen sfeer maakte direct duidelijk dat het niet alleen om het rijden draaide, maar vooral om het samen beleven van een mooi weekend. Precies om kwart over negen kwamen zevental motoren tegelijk tot leven. Het karakteristieke geluid van startende motorblokken vulde de omgeving terwijl iedereen nog één laatste controle uitvoerde op de navigatie en de bagage. Daarna vertrok de groep gezamenlijk richting Duitsland. Vrijwel direct na het vertrek werd de grens overgestoken. Via Posterholt liep de route richting Heinsberg en Wassenberg. De eerste kilometers voerden over rustige wegen langs de rivier de Rur, waarna bossen, uitgestrekte akkers en karakteristieke Duitse dorpen elkaar afwisselden. Het tempo bleef ontspannen en gaf iedereen volop gelegenheid om van de omgeving te genieten. Via Wegberg en Niederkrüchten veranderde het landschap geleidelijk. De wegen werden breder, de bochten langer en het aantal verkeerslichten nam merkbaar af. Rond Brüggen en Nettetal ontvouwde zich het karakteristieke Niederrhein-landschap, waar lange, vloeiende bochten en open vergezichten elkaar voortdurend opvolgden. Juist deze combinatie maakte dit deel van de route bijzonder geliefd bij de deelnemers. De eerste tussenstop vond plaats in Herongen. Zoals tijdens ieder clubweekend duurde het niet lang voordat de eerste sterke verhalen voorzichtig werden verteld. Iedereen wist echter dat deze verhalen gedurende het weekend waarschijnlijk alleen maar mooier zouden worden. Na de pauze werd de tocht voortgezet via Geldern, Sonsbeck, Xanten en Rees. Lange provinciale wegen met weinig verkeer boden alle ruimte om ontspannen te rijden. De combinatie van het rustige verkeer, de afwisselende natuur en het fraaie zomerweer maakte dit traject tot een van de hoogtepunten van de eerste dag. Later op de middag volgde een stop bij Thunderbike Roadhouse. Hier hebben we geluncht en werden ook de eerste Weissenbieren gedronken, natuurlijk wel alcoholvrij. Na de lunch was er nog tijd  om bij de naastgelegen Harley-Davidson dealer Thunderbike naar de door hun gebouwde custombikes te kijken. Ondertussen ontstonden nieuwe gesprekken over uitlaten, zadels, rijcomfort en de verschillende motormodellen die binnen de groep vertegenwoordigd waren. Na het bezoek liep de route verder via Marienthal, Raesfeld, Dorsten en Reken richting het Münsterland. Bij Café Kleine Auszeit werd nog eenmaal gezamenlijk koffie gedronken voordat de laatste kilometers richting Altenberge werden afgelegd. Aan het einde van de middag verscheen Hotel Stüer in zicht. Na het inchecken kreeg iedereen gelegenheid om zich op te frissen voordat het avondprogramma begon. Voor het diner verzamelde de groep zich bij Restaurant CK | Andreas Augustin. In een ontspannen sfeer werd gezamenlijk gegeten en werd de eerste dag uitgebreid besproken. Daarna verhuisde het gezelschap naar de Biergarten bij het hotel waar de avond werd afgesloten met een drankje en veel gezelligheid. Daarmee was de toon voor de rest van het weekend direct gezet.

Zaterdag 4 juli – Bochten, Münster en veel hilariteit

De zaterdag begon opnieuw vroeg. Hoewel er voor deze dag een relatief korte motorrit van ongeveer honderd kilometer op het programma stond, bleek het uiteindelijk een dag vol afwisseling te worden. Om 09.00 uur vertrok de groep voor de ochtendrit. Het weer was iets bewolkter dan op vrijdag, maar de temperatuur bleef aangenaam en de omstandigheden waren uitstekend om te rijden. Na ongeveer een uur werd gestopt bij een plaatselijke bakker. Terwijl sommige deelnemers genoten van een kop koffie, kozen anderen voor een frisdrank. Na nog ruim vijftien kilometer verscheen een tankstation langs de route. Lon besloot zijn motor alvast volledig af te tanken. Dat leidde tot enige verbazing bij Frits, die zich hardop afvroeg of het werkelijk al tijd was om te tanken. Al snel bleek dat daar helemaal geen sprake van was. Voorrijder Boy had de groep laten stoppen omdat de geplande route vanwege wegwerkzaamheden was afgesloten. Samen met Ton werd rustig bekeken hoe de route kon worden aangepast zodat de rit veilig kon worden vervolgd. Terwijl de voorrijders zich over de navigatie bogen, ontstond elders binnen de groep een heel ander initiatief. Resy stelde voor om van de onverwachte pauze gebruik te maken voor een ijsje. Twee deelnemers hoefden daar geen moment over na te denken, waardoor de routecontrole spontaan veranderde in een gezellige ijsstop. Na nog eens 28 kilometer keerde de groep alweer terug bij Hotel Stüer, waar het middagprogramma op het punt stond te beginnen. Dat programma was zorgvuldig voorbereid door Peggy, die zichtbaar veel aandacht had besteed aan de organisatie van de dag. Om 12.40 uur werd eerst gezamenlijk geluncht bij een plaatselijke grill. De meeste deelnemers kozen voor friet met gyros. Leon hield het bij een broodje gyros, terwijl Jan koos voor een curryworst. Margriet besloot juist even langs de bakker te lopen om daar een vers broodje te halen. Na de lunch volgde een wandeling van ongeveer 1,6 kilometer naar station Altenberge. Onderweg hebben we nog even naar de Schützen optocht kunnen kijken want er was Schützenfest in het dorp. Hoewel de afstand op papier beperkt leek, bleek de wandeling uiteindelijk ongeveer 26 minuten te duren. Om 14.27 uur vertrok de trein richting Münster. Achttien minuten later arriveerde we in de historische binnenstad waarna opnieuw bijna twee kilometer werd gewandeld naar café Zum Himmelreich. Daar gaven Boy en Peggy uitleg over het Escape-spel dat voor de middag was georganiseerd. De eerste opdrachten verliepen nog relatief soepel. Naarmate het spel vorderde, werden de puzzels echter steeds ingewikkelder. Regelmatig klonk lachend de opmerking dat de opdrachten vast bedacht moesten zijn door studenten van de Universiteit van Münster. Het Escape-spel combineerde elementen van een stadswandeling, geocaching en verschillende denkpuzzels. Tijdens de route kwamen de deelnemers langs onder meer het Amtsgericht, de Universiteit van Münster, de Wochenmarkt, Rothenburg en diverse andere bekende locaties in de binnenstad. Aan het einde van het spel bleek één groep net iets meer letters te hebben verzameld dan de rest. Hoewel daarmee de winnaar werd aangewezen, draaide de middag vooral om het gezamenlijke plezier. Na alle wandelkilometers arriveerde de groep om 18.50 uur bij L’Osteria. Pizza’s en pasta’s vonden gretig aftrek en vormden een passende afsluiting van een actieve middag in Münster. Het duurde nog even voordat de trein naar Altenberge vertrok en er werd spontaan besloten om met zijn allen nog een drankje te doen bij Cuba-Club. Hier konden we genieten van cocktails, Cuba libres en exotische biertjes. De prijs van de cocktail die je uitkoos kon duur of goedkoop uitvallen. Je mocht namelijk met een dobbelsteen gooien en het aantal ogen bepaalde de prijs. Om 21.16 uur bracht de trein de groep terug naar Altenberge. Daar ontstond spontaan een tweedeling. Peggy had een taxi geregeld richting Hotel Stüer, terwijl Lon, Resy, Boy en Leon besloten dat zij de wandeling prima te voet konden afleggen. De vier begonnen vol vertrouwen aan hun tocht, maar nog geen negen minuten later reed de taxi hen vriendelijk voorbij. Slechts enkele minuten daarna stapten de taxipassagiers alweer uit bij het hotel, terwijl de wandelaars hun bestemming nog niet hadden bereikt. Het verschil leverde veel gelach en gespreksstof op. De avond was daarmee nog niet voorbij. In de Biergarten van Hotel Stüer was een groep Duitse kegelaars van de lokale Kegelclub actief. Aanvankelijk keek de Nederlandse groep alleen toe, maar na verloop van tijd werd enthousiast meegejuicht met de Duitse kegelclub. Dat bleef niet onopgemerkt. Even later kwam een imposante Duitser met een Bluetooth-speaker naar de groep toegelopen. Volgens verschillende deelnemers had hij opvallend veel weg van oud-MVC Boszicht-lid de Sherrif. Er was echter één duidelijk verschil: deze Duitse uitvoering was minstens een kop groter. We mochten verzoeknummers indienen en de keuze viel al snel op “Du Hast” van Rammstein. Even later klonk het bekende nummer door de Biergarten. Vervolgens werd ook “Links Rechts” van de Snollebollekes afgespeeld, een nummer waarvan de Duitser wist dat het in Nederland populair was. Muziek, humor en een ontspannen sfeer zorgden voor een gezellige afsluiting van de zaterdagavond. Pas na de laatste versnapering zocht iedereen uiteindelijk zijn hotelkamer op.

Zondag 5 juli: Een ontspannen terugreis en een passend slot

Na opnieuw een gezamenlijk ontbijt begon zondag rond tien uur de terugreis richting Nederland. De eerste stop volgde na ongeveer 70 kilometer bij PM Tankstelle in Raesfeld. De pauze duurde iets langer dan gepland, niet vanwege technische problemen, maar omdat verschillende weersverwachtingen regen voorspelden en de route weer aangepast moest worden in verband met weer één wegafsluiting. Regelmatig werd even omhoog gekeken, maar uiteindelijk bleef het slechts bij enkele verdwaalde regendruppels. Na ruim veertig kilometer volgde de oversteek met de Rheinfähre Walsum-Orsoy. De pont zorgde voor een rustige onderbreking van de rit en bood gelegenheid om even van het uitzicht over de Rijn te genieten. Direct na de oversteek werd opnieuw gestopt. Hier kon met kiezen tussen de plaatselijke Grillbude voor een Currywurst mit pommes en dubbel mayonaise of de tegenoverliggende bakker een lekker broodje. De laatste gezamenlijke koffiestop vond plaats bij Hofcafé Alt Bruch. Daar werd nog eenmaal gezamenlijk fris, koffie en alcoholvrij Wessem gedronken en uitgebreid nagepraat over de gebeurtenissen van het weekend. Tijdens deze afsluiting werden de leden  die aan de organisatie hadden meegewerkt hartelijk bedankt voor hun inzet. Dankzij hun voorbereiding verliep het gehele weekend soepel en konden alle deelnemers onbezorgd genieten van de routes en activiteiten. Na de laatste pauze resteerden nog ongeveer 55 kilometer. Langzaam viel de groep uiteen terwijl iedereen zijn eigen route richting huis vervolgde. De gezamenlijke rit maakte plaats voor individuele kilometers, maar de herinneringen aan het weekend reisden met iedereen mee. Het clubweekend van MVC Boszicht liet opnieuw zien dat een geslaagd motorweekend uit veel meer bestaat dan alleen het aantal gereden kilometers. De afwisselende routes, de gezamenlijke maaltijden, de spontane ijsstop, de onverwachte routeomleiding, het uitdagende Escape-spel, de wandeling die langer duurde dan gedacht, de ontmoeting met de Duitse kegelaars en de ontspannen terugrit vormden samen een weekend waarin gezelligheid en saamhorigheid centraal stonden. Na drie dagen stonden de motoren weer thuis in de schuur, waren de tassen uitgepakt en de foto’s veilig opgeslagen. De verhalen van dit clubweekend zullen echter nog lange tijd terugkomen tijdens toekomstige ritten van MVC Boszicht en vormen opnieuw een waardevolle herinnering aan een geslaagde editie van het clubweekend 2026.