27e Boszichtrit
27e Boszichtrit groeit ondanks regen uit tot één groot motorfeest met 122 deelnemers
Soms begint een dag met twijfel en eindigt hij als een verhaal waar nog jarenlang over gesproken wordt. Dat was precies wat gebeurde tijdens de 27e editie van de Boszichtrit op zondag 17 mei. Waar in de vroege ochtend nog voorzichtig naar de lucht werd gekeken vanwege de miezerregen, veranderde de dag uiteindelijk in een mooie en gezellige editie. Motorrijders uit verschillende regio’s verzamelden zich in Putbroek voor een lange, afwisselende en vooral gezellige rit door Nederland, België en Duitsland. Uiteindelijk schreven maar liefst 122 deelnemers zich in voor de rit. Daarmee werd de Boszichtrit opnieuw een groot succes.Als organisatie weten we ieder jaar opnieuw hoe afhankelijk een motortoertocht is van het weer. Een beetje zon doet wonderen voor de opkomst, terwijl regen vaak voor twijfel zorgt bij deelnemers die ’s morgens naar buiten kijken. Ook dit jaar dachten we in alle eerlijkheid eerst dat het misschien wat rustiger zou worden. De miezerregen in de ochtend hielp daar niet bepaald bij. Toch gebeurde precies waar motorrijders bekend om staan: velen besloten gewoon hun motor te starten en richting Putbroek te rijden.Rond half tien kwamen de eerste deelnemers binnendruppelen bij Café Boszicht aan de Annendaalderweg. Eerst een paar motoren tegelijk, maar al snel werd het terrein voller en voller. Het geluid van motoren, het begroeten van bekenden en het bekijken van elkaars machines zorgde direct voor een gezellige sfeer. Ondanks het natte begin voelde je meteen dat dit weer zo’n dag ging worden waar iedereen zin in had.Uiteindelijk kwamen we uit op een totaal van 122 deelnemers. Dat zorgde voor een geweldige sfeer rondom het vertrekpunt en een lange rij motoren die klaarstond voor vertrek. Iedere deelnemer kreeg bij aankomst een barbecuebon. Dat is inmiddels een vaste traditie geworden bij de Boszichtrit en veel deelnemers kijken daar ieder jaar opnieuw naar uit. Want naast het motorrijden draait deze dag ook om gezelligheid, samen eten en napraten over de route. Na afloop van de rit konden deelnemers hun bon inwisselen voor een heerlijke hamburger, een worst of een speklap met broodje, salade en gebakken uien. Iedereen helpt mee om er samen een mooie dag van te maken.Een ander hoogtepunt van de dag was de uitreiking van de beker voor de grootste deelnemende motorclub. Dat zorgt ieder jaar opnieuw voor gezonde competitie en veel enthousiasme onder de aanwezige clubs. Dit jaar ging de beker naar de “Sontag Ridders”, die met de grootste groep deelnemers aanwezig waren tijdens de Boszichtrit. Dat leverde natuurlijk felicitaties, applaus en de nodige foto’s op rondom de gewonnen beker. De route van dit jaar was opnieuw volledig uitgewerkt als een grote ronde van ongeveer 220 kilometer. Daarbij lag de nadruk niet op snelheid, maar juist op mooi rijden, ontspannen toeren en genieten van de omgeving. Snelwegen werden zoveel mogelijk vermeden zodat deelnemers optimaal konden genieten van landelijke wegen, kleine dorpjes, bochten en heuvelachtige trajecten.De start vond plaats vanuit Putbroek. Vanuit daar reden de deelnemers eerst richting Montfort en Maasbracht. Vervolgens liep de route langs de Maas via Ohé en Laak. Dat eerste deel van de rit zorgde meteen voor mooie uitzichten en rustige wegen langs het water. De combinatie van kleine wegen en groene landschappen maakte het direct een ontspannen begin van de dag.Daarna ging de route verder via Roosteren en Stein richting Maastricht-Airport, Ulestraten en Rothem. Onderweg wisselden open landschappen en dorpswegen elkaar voortdurend af. Juist die afwisseling maakt de Boszichtrit ieder jaar bijzonder. Geen lange saaie rechte stukken, maar voortdurend nieuwe omgevingen, andere bochten en mooie stukken natuur.Een van de mooiste gedeelten van de rit lag opnieuw in België. Via Bemelen, Eckelrade en Sint Geertruid reden de deelnemers richting de grens bij ’s-Gravenvoeren. Vanaf daar veranderde het landschap zichtbaar. De wegen werden heuvelachtiger en de uitzichten steeds indrukwekkender. De deelnemers reden door het groene landschap van Voeren en Val-Dieu.Voor veel deelnemers vormde dit gedeelte opnieuw één van de absolute hoogtepunten van de dag. De combinatie van kronkelende wegen, hoogteverschillen en prachtige vergezichten maakte het rijden hier extra bijzonder. Onderweg werd regelmatig even gestopt om bij te praten, foto’s te maken of simpelweg even van de omgeving te genieten.Vanuit België liep de route verder via Thimister-Clermont, Herve en Pepinster richting Verviers en Dolhain. Daarna ging het verder via Welkenraedt en Hendrik-Kapelle. Ook dit gedeelte van de rit bood opnieuw een mooie mix van bochtige wegen, open stukken en bosrijke trajecten die perfect passen bij een toeristische motorrit.De terugweg bracht de deelnemers opnieuw richting Nederland via Teuven, Noorbeek, Slenaken en Gulpen. Daarna liep de route via Wijlre, Voerendaal, Wijnandsrade, Nuth, Schinnen, Oirsbeek, Doenrade en Bingelrade. Ook werd nog een klein stukje door Duitsland gereden via Selfkant en Höngen voordat iedereen uiteindelijk weer terugkeerde in Putbroek. Wat deze editie extra bijzonder maakte, was de sfeer gedurende de hele dag. Ondanks het natte begin bleef iedereen positief en gezellig. Overal zag je groepen motorrijders lachen, praten en genieten van de route. Onderweg ontstonden spontaan gesprekken tussen deelnemers die elkaar nog nooit eerder hadden ontmoet. Dat is precies waar de Boszichtrit om draait: samen genieten van motorrijden in een ontspannen en gezellige sfeer. Na afloop bleef het nog lang druk rondom Café Boszicht. Motoren stonden overal geparkeerd terwijl deelnemers onder het genot van eten en drinken terugblikten op de rit. Er werd gesproken over mooie bochten, leuke stukken van de route, onverwachte uitzichten en natuurlijk over het feit dat de regen uiteindelijk nauwelijks invloed had gehad op de sfeer van de dag.Voor ons als organisatie voelde deze editie daarom extra speciaal. Je organiseert maandenlang een rit, werkt routes uit, regelt vrijwilligers en hoopt uiteindelijk vooral dat iedereen een mooie dag beleeft. Wanneer je dan aan het einde van de dag ziet dat 122 motorrijders tevreden terugkomen en nog uren blijven napraten, weet je waarom de Boszichtrit al 27 jaar bestaat.De conclusie van deze editie was dan ook duidelijk. Soms moet je inderdaad de dag niet prijzen voordat de avond valt. Want wat begon met miezerregen en twijfel groeide uiteindelijk uit tot één groot motorfeest waar gezelligheid, mooie routes en motorplezier centraal stonden. De 27e Boszichtrit bewees opnieuw waarom zoveel motorrijders ieder jaar weer graag naar Putbroek terugkomen.
Deelnemers bedankt en tot volgend jaar bij de 28e editie.


















